Geroosterde kip met venkelzaad

Oké, het was de bedoeling om een lekker gebraden kippetje alla Giorgio Locatelli te maken. Maar ja, als je dan om 6 uur ‘s avonds leest dat je na het pekelen de kip nog minimaal 6 uur malser moet later worden… Tijd dus voor wat eigen inventiviteit. Oja,
Giorgio Locatelli is de Italiaanse chefkok van restaurant Locanda Locatelli
http://www.locandalocatelli.com in Londen, dat bekroond is met een Michelinster.

Gelukkig heb ik genoeg citroenen in huis. Daarnaast ben ik gek op venkel en had ik nog een potje met wat venkelzaad dat ik een aantal jaar geleden uit Italië had meegenomen.
Even mengen met korianderzaad, komijnzaad, kaneel en zeezout. Kippetje inwrijven met olie een het specerijenmengsel. Een halve citroen in de achterkant van het kippetje ter afsluiting (maakt het kippetje kennelijk lekker mals) en hoppakee de oven in (5 kwartier op 165°C, laatste 10 minuten rond 200/225°C om even lekker te laten kleuren). Daarna 10 minuten in folie laten rusten. Heerlijk met een gemengde salade. Genieten!

Frittata con le zucchine (courgettefrittata)

Uit De Zilveren Lepel

Het fijne van frittata (Italiaanse omelet) is dat je met een paar eieren, restjes groente, vlees, vis en/of kruiden de heerlijkste eiergerechten kunt maken én dat ze snel klaar zijn! Vaak zijn ze koud ook erg lekker. Ideaal dus om mee te nemen naar een picknick of naar je werk.

Frittata is een Italiaanse omelet en betekent ‘gebakken’. Het is een gerecht, gemaakt op basis van eieren, waarmee eindeloos variaties zijn te maken door de toevoeging van groente, vlees, vis, kruiden, kaas en/of pasta. Veel frittata’s zijn zowel koud als warm lekker. Het gerecht is eigenlijk uit armoede ontstaan. De restjes van de vorige dag werden gebruikt voor de maaltijd van de volgende dag, verpakt in een eiergerecht. Frittata vind je eigenlijk nooit op de Italiaanse menukaart, maar een beetje creatieveling serveert een stukje frittata als onderdeel van de antipasto misto. Op het internet en in De zilveren lepel zijn heel veel variatie’s te vinden.

Een goede frittata is droog aan de buitenkant en nog zacht van binnen. Eigenlijk kan het niet mislukken (al zorgt een koekenpan met antiaanbaklaag voor het beste resultaat). Het keren van de frittata gaat het makkelijkst met behulp van een plat bord of platte schaal die je op de pan legt en goed vast houdt(!). Dan de pan draaien en het eiermengsel er weer in laten glijden.

Deze courgettevariant vind ik koud het lekkerst. Heerlijk om rond 11:00 uur op het werk de ergste honger te stillen. Voor de warme variant gaan er de volgende keer wel wat meer ingrediënten in. Ik vind courgette heerlijk, maar een beetje meer bite mag wel. Dit heb ik nu opgelost met een scheut ketjap (tja, niet heel erg Italiaans), maar wat meer kruiden of een uitje en paprikaatje zouden het geheel ook al ophalen. Buon appetito!